Encycliek ‘Miserentissimus Redemptor’ van Paus Pius XI – Over het eerherstel aan het Heilig Hart van Jezus (met de akte van ereboete)

Heilig Hart van Jezus

Inleiding: Hulp en bijstand door Jezus Christus beloofd aan Zijn Kerk

Nadat onze allerbarmhartigste Verlosser aan het kruishout voor het mensdom het heil had bewerkt, wilde Hij alvorens tot Zijn Vader op te stijgen, Zijn apostelen troosten en sprak: Ziet Ik blijf altijd bij u, tot aan het einde der wereld” (Mt. 28, 10). Dit zo verblijdend woord is de bron van al onze hoop en gerustheid; en het komt Ons, Eerbiedwaardige Broeders, als vanzelf in de gedachte, zo dikwijls Wij van deze om zo te zeggen, hoge wachttoren, onze blik laten gaan zowel over de gehele menselijke maatschappij, die aan zoveel kwalen en ellenden lijdt, alsook over de Kerk zelf, onophoudelijk ten prooi aan aanvallen en hinderlagen. Want, gelijk die goddelijke belofte in de beginne de terneergeslagen gemoederen van de Apostelen opbeurde, en hen daarna ontgloeide en ontvlamde om het zaad van de Evangelische leer over de hele wereld uit te strooien, zo heeft diezelfde goddelijke belofte ook later de Kerk tegen de poorten der hel ter overwinning gevoerd. Zeer zeker, onze Heer Jezus Christus liet Zijn Kerk nooit alleen; maar méér nabij toch, was Zijn hulp en bijstand, naarmate zij met ernstiger gevaren en moeilijkheden te kampen had; doordat dan nl. de goddelijke Wijsheid, wier „kracht zich uitstrekt van het ene einde tot het andere, en alles ten beste schikt” (Wijsh. 8, 1), de middelen verschafte die aan de eis van tijden en toestanden bij uitstek beantwoorden. En ook in de jongste tijden „is de Hand des Heren niet verkort” (Jes. 59, 1), vooral toen een dwaling binnendrong en zich sterk verspreidde, waardoor het te vrezen viel, dat zij in zekere zin de bronnen van het christelijk leven zou doen opdrogen, daar zij de mensen van de liefde tot God en de vertrouwelijke omgang met Hem aftrok.

Hierover heeft onze liefdevolle Zaligmaker, toen Hij aan de H. Margareta-Maria Alacoque verscheen, zich beklaagd, en vervolgens duidelijk aangegeven, wat Hij van de mensen tot hun eigen welzijn verwachtte en wilde.

Lees verder

Waarom ik geen petities onderteken om de publieke H. Mis terug te vragen

In België zijn de publieke erediensten in kerken tot 15 januari verboden. In onze buurlanden zijn die wel toegelaten mits een aantal maatregelen, zoals beperking van aantal personen, afstand, mondmasker en verplichte handcommunie. Bij ons worden er nu petities en dergelijke georganiseerd om de regering te smeken de H. Mis toe te laten vóór 25 december, zodat we op Kerstavond of Kerstdag naar de Mis kunnen gaan (maar met de nodige ‘sanitaire regels’). Dat lijkt op het eerste zicht een nobele zaak.

Begin maart werden in de kerken in Nederland en België allerhande ‘sanitaire maatregelen’ genomen. Men verbood het gebruik van Wijwater en men verbood de tongcommunie. Deze maatregelen alleen al toonden een enorm gebrek aan geloof. In het wijwatervat werden vaak pompjes met ontsmetting gezet. Korte tijd later werden de H. Missen in het geheel opgeschort, tot aan Pinksteren. De bisschoppen namen toen zelfs die beslissing nog vóór de regering. En nu zijn in België de publieke H. Missen opnieuw sinds november, verboden tot zeker 15 januari. De Belgische bisschoppen zeiden dat ze zich ‘beperkt voelden’, maar uitten toch hun ‘solidariteit’ met de regering m.b.t. deze beslissing.

Lees verder

Mgr. Athanasius Schneider lanceert kruistocht tot eerherstel aan het H. Sacrament

De zonden tegen het Allerheiligste Sacrament en de noodzaak van een kruistocht tot Eucharistisch Eerherstel

door bisschop Athanasius Schneider

Nooit in de geschiedenis van de Kerk is er een tijd geweest waarin het sacrament van de Eucharistie in zulk een alarmerende en zware mate misbruikt en beledigd is geweest als in de voorbije vijf decennia, in het bijzonder sinds de officiële invoering en de Pauselijke goedkeuring van de praktijk van de Communie in de hand. Deze misbruiken verergeren, verder, door de ruim verspreide praktijk in vele landen van gelovigen, die, ofschoon zij al vele jaren het sacrament van de Biecht niet hebben ontvangen, toch regelmatig de heilige Communie ontvangen. Het toppunt van de misbruiken van de heilige Eucharistie is te vinden in de toelating tot de heilige Communie van echtparen die in een openlijke en objectieve staat van overspel leven, en daardoor hun onontbindbare en sacramentele huwelijksband schenden, zoals het geval is voor de zogenaamde “hertrouwde echtgescheidenen”. Zulke toelating is in sommige landen officieel door specifieke normen gelegaliseerd, en in het geval van de streek van Buenos Aires in Argentinië, zelfs goedgekeurd door de Paus. Bovenop deze misbruiken komt nog de praktijk van een officiële toelating tot de heilige Communie van Protestantse echtgenoten in gemengde huwelijken, bv. in bepaalde diocesen in Duitsland.

Lees verder

Het Eucharistisch wonder van Cava dei Tirenni (Italië), 1657

Er is nu veel te doen rond het zogenaamde ‘coronavirus’. Een Amerikaanse bisschop riep onlangs op tot het houden van Eucharistische processies op de vooravond van het feest van St. Jozef, als boetedoening en om Gods genezende hand af te smeken. En dat is inderdaad een heel goed initiatief. In 1657 was er op Hemelvaart een uitbraak van de pest in de Italiaanse stad Cava dei Tirenni. De pest werd gestopt door een processie met het H. Sacrament in de stad te houden.

Lees verder

Over de consecratiewoorden

De consecratie is het meest wezenlijke deel van de H. Mis. Daar spreekt de priester de instellingswoorden uit over de pateen met de hosties en de kelk met de miswijn, zodat deze, door Gods kracht via de Heilige Wijding van de priester, veranderen in het H. Lichaam en H. Bloed van Onze Heer Jezus Christus: dit is de transsubstantiatie. Op dat moment wordt het offer van Golgotha tegenwoordig gesteld (niet herhaald) – vandaar wordt het H. Misoffer ‘Onbloedig Offer’ genoemd. Jezus’ Offer is een tijdloos offer, en de H. Mis zal blijven bestaan totdat Hij wederkomt in heerlijkheid om de wereld te oordelen. De geldigheid van de consecratie ligt in het uitspreken van de juiste consecratiewoorden.

Lees verder